kendime düzenli olarak; “iyi de bu ne kadar umrumda?” diye, sorar; umur sırasına göre üzüntülerimi bir deftere yazarım. hepsine birden nasıl üzüleyim? tabi ki üzülmenin de bir müsait zamanı olmalı.

“bu hafta sonu boşum, o zaman şuna üzülebilirim.” ya da; “hiç vaktim yok, bu sayfaya hiç üzülmeyeceğim.”

insan, kendini üzen şeyleri düşündüğü sürece değil yazdığı ve zihninden kısmen atar gibi yaptığı zaman daha az sıyrıkla atlatıyor. ama demek istediğim günlük tutmak, hislerini farklı bir şekilde yansıtmak ya da şifrelerle acı örmek değil;

“fırsat bulunca -ki bulamamayı diliyorum- üzüleceğim şeyler listesi” adı altında uzunca bir liste tutuyorum ve bunca yıldır bu listeye eklediğim her neyse yazdığım an unuttum ve üzülmedim. kendimce bir yöntem ve herkes için işe yarar mı bilmeem.

Reklamlar