benim yaşlı bürokrat dostum! kimse seni bu hapishaneden çıkaramamış. senin bu durumda bir kabahatin yok. termitler gibi ışık alan her noktayı tıkayıp kendi dünyanı kurmuşsun. burjuva yaşamının güvenliği, törelerin tekdüzeliği, taşra hayatının sıkıcı törenleri içinde tesbihböceği gibi kıvrılıp kalmışsın. bu kendi kurduğun kale duvarlarını rüzgârlara, kabaran dalgalara, yıldızlara karşı yükseltmişsin. büyük sorunlarla kaygılanmak istemiyorsun. zaten, insanlığını unutmak için kim bilir ne güçlükler çekmişsindir.

Reklamlar